DİKİŞ MACERAM

08 Ağustos

Nasıl başlasam bilemedim.. kuru bir merhaba demek istemedim çünkü yüzsüzlük olurdu uzun zamandır yazmıyorum buralardan soyutladım kendimi halbuki onca zamanım varken doğruyu söylemek gerekirse Mayıs'ın ortasından beri okulum bitti ancak o zamandan beri yoğunum ama bunu ben bile mazeret olarak saymıyorum çünkü istesem aksam oturur yazabilirdim sabah işleirmi halletmeden önce yapabilirdim.. Kendimi hazır hissetmedim buraya gerçekten her zaman içimden gelerek yazıyorum.Son zamanlarda ben benlikten o kadar çıktım ki buranın varlığını bile unuttum diyebilirim.. Çok açmaya gerek yok aslında;Son olaylar beni derinden etkiledi.. O gün benim için gerçekten inanılmaz zor bir geceydi bence kimsenin unutamayacağı bir gece.. Ondan sonraki günler kaygı denilen şey yakama yapıştı ve bırakmadı her şeyle ilgili ülkemle,kendimle,geleceğimle..Bunu kimseye bu kadar net anlatamadım bu satırlar dilimin açılmasına sebep olmuş olabilir ilk günlerde yoğun şeyler hissediyordum ama her duygu gün geçtikçe azaldığı gibi onlarda yavaş yavaş yok oldu ..İnşallah ülkemizi aydınlık,güzel günler bekliyor..Umutluyum



Okul bittikten sonra çalışmaya başladım.Sanırım 17 Temmuz'a kadar çalıştım daha sonra 10 günlük kısa bi tatile gittim ki uçak biletimi erkene aldığım için o kadar pişmanım ki size anlatamam.. O kadar güzel günler geçirdim ki bi ara tatil maceralarım diye bi yazıda paylaşırım daha sonra döndüm İstanbul'a. Benim hayatımda her zaman istediğim benim için tutku olan dikişe başlamak istedim.. Aslında 2ay öncesinde böyle bi kararım vardı kursun ne zaman başlayacağıda belliydi ancak gittiğim de dikiş hocasının tatilde oldugunu ve ne zaman geleceğini bilmediklerini söylediler.. Bende alternatif kurslara baktım ve farklı birine yazıldım ancak dikiş benim için tutku olduğu için öyle kolay bırakacağımı kim söyledii ?? Bende sıvadım kolları evde annemin 21-22senelik makinasını çıkarttım dedim başlayacağım .Gittim pazara kumaşları aldım ertesi gün dikiş makinasını balkona koyduk ''Allah'ım tamam başlıyorum çok sükür'' diye fişi taktım.. Evde makinamız var ama annem 20 senedir adam akıllı eline sürmemiş ablam geçen sene bi heves aldı bizden tamirini falan yaptırttı bi kaç şey dikti evde yeri olmadığı için geri getirdi.


 Babamda tekstil işiyle uğrasiyo yani aldığı malları zamanında kendi dikiyordu ama adam gelin görünki 50sini aşkın oda pek bir şey bilmiyor..Yani şöyle söyleyeyim masura sarmak en kolay şey ama biz onun bile nerede olduğunu bilemiyoruz çünkü annem babam unutmuş makinayı yalnızlığa terketmiş düşünün :D Ben internetten bakıyorum ama dünya üzerinde biiir sürü dikiş makinası var hepsi farklı masura sarma tarafı farklı üst ipliği takma farklı her neyse inat ettim yapacağım..Bide şunu da belirteyim bizim makinamız çook eski olduğu için internette benzerine rastlayabildiğim bi ürün bulamıyorum.. Makina Singer'in Felicita serisi görseniz bide bi ağır eşek ölüsü gibi :) nasıl becerdim inanın bilmiyorum ama becerdim masurayı sardım üst ipliği taktım yanlış yapa yapa anladım zaten doğrusunu... Kullanım Kılavuzu yokmuydu diyenler için:Ablamda kalmıştı.. Ne kadar ailesel bir yazı oldu :) Her neyse dedim taktım ya çok sükür yani arada annem yaptıkça hatırlar gibi oldu o dedi oldu diye zaten.. kumaşımı kestim ilk başta dikiş şekillerini öğreneyim,motoru kullanmayı öğreneyim sonra kendime bir şeyler dikerim dedim..Harikaa motora basıyorum ipi almıyo dedim bi daha dene ne zararı var:) denedim..denedim..denedim..binlerce kez denedim abartmıyorum ilk gün 5saat başında oturdum..Hani olsa problem yok olmayan bir şey için o kadar saat oturduğunuzu düşünsenize iğneyi cıkartıyorum masurayı çıkartıyorum ipleri tekrar takıyorum.. dikmediğini biliyorum ama gene kumaşın üstünde iğneyle çalıştırıyorum..olmasa bile motorun sesi gerçekten hoşuma gidiyordu benim kide böyle bir aşk yani o yat sahibi olan çocukla zamanında dalga geçtiğim için pişmanım.Unutanlar için; https://www.youtube.com/watch?v=pWrWDpVAVqM
demekki oluyor böyle şeyler benimkide fakirsel aşk :)


ertesi gün tekrar açtım olmadı komşuyu çağırdık oda yapamadı oda bizi başka komşuya yönlendirdi ama inanın her gün bıkmadan saatlerimi harcıyorum olmuyor ama yani söyle açıklayayım dikiş makinasında hem üstten iplik gelir hemde alttan öyle dikersin alttaki ipliği iğne çekmesi lazım ama alttaki iplik gelmiyor o gelmediği içinde dikemiyor umarım tam anlatabilmişimdir.. Buarada biz 2 sene önceye kadar hep Singer'in bayiisine gittik ve adam bir şey yok diyerek hep bizi geri gönderdi ilkinde paslanmış parçaları değiştirdi sadece 2sene öncesine kadar 19 küsür sene açmamıştık öyle diyeyim o zaman baştada dediğim gibi ablam heves etmişti o yüzden kullanmaya başlamıştık ama oda bıraktı falan filan.. Yani makina tertemiz bir sorunu yok
ertesi gün ben hala yapıyorum olmuyor o günde uğraştım baya..ondan sonraki gün tekrar açtım başka komşu geldi ve makinayı mahvetti diyebilirim bir sürü parçalarını çıkarttı.. Yani benim duygu durumumu merak edenler için normalde fevri biriyim ama o kadar istiyorum ki olmadığı için sinirlenmiyorum makinayı öpüyorum lütfen çalış diye :)) komşu böyle yaptıktan sonra o gün kaldı öyle ertesi gün annem tümm parçaları tornavidayla çıkarttı kadının çıkarttığı şeyleri takmak için o gün de ben dışarıya çıkmıştım sanırım bakamadım akşam geldi oldu hakkaten oldu 1 haftalık sabrın sonucunda oldu ipliği alıyo ama belki annelerinizden büyükannelerinizden duymussunuzdur ip topluyo alttaki ip topluyo düz dikmiyor yani teorik olarak makina hala bozuk ama ben seviniyorum inanmiyorum ipi çıkarıyo diye neyse oda oldu bi kaç saat içinde bi kaç gün makinayı kavradım falan derken cumartesi günü kalıp çıkarttım (kendim)kıpsss :)))




Kumaşı kestim falan omuzlarını yakasını diktim ama daha bitmedi yani zamanım olmadı aslında..öyle yani buraya koymak isterim yaptıklarımı yada yapacaklarımı ama hani yardım alabileceğim bir yer yok ve direk elim alışsın diye başlamak istedim o yüzden kesinlikle çok kötü dikişlerim çok beklenecek şeyler değil yani umduğumdan daha mı zordu evet hani makina olduktan sonra olur her şey yaa gibi bir tavra büründüm ama kesinlikle bence dikmekde zor kalıbıda cıkartmak zor ama ben bu zorluğu seviyorum kendim istedim yavaş yavaş bu acemiliği atlatacağımıda biliyorum her iş emek ister,emekten sonra istek olması gerekir istekten sonrada sevgini katman gerekir bunlar birleşirse gerçekten senin inancını kimse yıkamaz ben daha yolun çok başındayım ama burda yaptığım şeyleri paylaşmaktan gurur duyarım benden bakıp yapın demiyorum dikiş için o kadar güzel anlatan bloggerlar var ki işin ehli insanlar onlardan yapmanız daha doğru olur ama ben niye paylaşmak istiyorum beraber sevincimizi paylaşalım diye kendimi anlatabilecek kadar yetkin görmüyorum zaten.. Bugün fazla ev hanımı moduna girdiysem yarın elit bi tavırla sonbahar modasını anlatabilirim :)) Ben anlatırken çok eğlendim diğer yazılarımda da hep bi demeç vererek başlıyordum zaten ama bu fazlasıyla uzun olduğu için altına herhangi bi konu başlığı yapamadım bu günlük böyle olsun :)

Kendinize iyi bakınnn!!!

Bunları da Beğenebilirsiniz

0 yorum